“Ik ga als jobcoach van werkgever veranderen, maar wil wel graag blijven werken met Werkstap, kan dat?”

Over deze vraag van Yvette Sibie, jobcoach bij Presikhaaf, hebben we een interview afgenomen, waarom zij het werken met Werkstap zo nuttig en praktisch vindt. Onderstaand haar antwoorden!

  1. Kun je ons een beeld schetsen hoe je jouw werk als jobcoach uitvoert?

In mijn werk vind ik het belangrijk om mensen te helpen in hun ontwikkeling naar een baan. Dat begint bij mij met een 180 graden diagnosegesprek. De waarde van het gesprek haal ik er vooral uit wanneer de scores van de kandidaat en die van mij van elkaar afwijken. De verschillen bespreken we dan in een open sfeer, omdat een veilige omgeving een voorwaarde is om over ontwikkeling te praten. De diagnose rond ik na ongeveer 1 week af en de kandidaat beslist dan in welke volgorde hij/zij de ontwikkeling van gedrag en vak op zich gaat nemen. De week hierop gaan we samen met de begeleider/werkleider in gesprek over de ontwikkelpunten en bouwen we samen een ontwikkeltraject op. Hoe vaak er geëvalueerd moet worden, laat ik zoveel mogelijk bij de werkleider en kandidaat, omdat zij het samen in de praktijk moeten doen.  Het ligt daarna aan de kandidaat hoe lang het ontwikkelen per competentie duurt. Vaak bestaat een competentie uit deelstappen. Ik schat in dat ik gemiddeld 3 a 4 maanden per competentie bezig ben.

  1. Wat biedt Werkstap jou om je werk beter en gemakkelijker te laten verlopen?

De ondersteuning van Werkstap is terug te voeren op de 180 graden-diagnosemethodiek waar ik samen met de kandidaat kan praten over de verschillende competentiescores. Vervolgens is het gemak dat we samen per competentie geschikte en aansprekende werkopdrachten kunnen selecteren in een werkplan en het werkplan kunnen koppelen aan de praktijkbegeleider/werkleider. Tot slot zijn momenteel nieuwe mogelijkheden interessant om in Werkstap werkplannen te kiezen, die leiden tot een erkend (deel)diploma. Daar moeten we ons verder nog in gaan verdiepen.

  1. Hoe volg je de deelnemers die hun werkopdrachten hebben gekregen?

Om te beginnen spreek ik met hen de evaluatiemomenten af, meestal 1 keer per 2 weken. Daarin betrek ik bij voorkeur de werkleiding en heb dan ook een kopie van de te begeleiden werkopdrachten vooraf aan hen overhandigd en uitgelegd wat de bedoeling is. Dat werkt prima want de werkleider heeft er ook een belang bij om de competenties te vergroten. Daarnaast zijn de opdrachten zo concreet dat de werkleiding ook daadwerkelijke groei ziet en dat maakt dat hij de kandidaat complimenten kan geven. Dit werkt altijd beter dan hen te moeten wijzen op datgene wat ze nog niet kunnen.

  1. Hoe zou je je werk zonder Werkstap kunnen doen?

Zonder Werkstap zou ik de kandidaten zelf meer moeten coachen plus dat ik moet bedenken op welke wijze. Dat vraagt van mij meer tijd en inspanning. Via Werkstap kunnen deelnemer en praktijkbegeleider vooral ook zelf aan de slag. Én in Werkstap staan vele ontwikkelmogelijkheden klaar waaruit we kunnen kiezen. En dat worden er alleen maar meer. Zo wordt het in Werkstap straks ook mogelijk om ontwikkeling op basis van onderwijsdossiers te volgen waardoor kandidaten een praktijkverklaring kunnen halen. Tot slot komen de werkopdrachten van Werkstap professioneel over en dat werkt ook richting de kandidaten wel zo overtuigend

  1. Kun je 3 voorbeelden noemen vanuit jouw ervaring hoe kandidaten zich met werkopdrachten hebben ontwikkeld?

Voorbeelden van deelnemers die zich ontwikkelen zijn er talrijk. De mensen willen zich over het algemeen graag ontwikkelen! Belangrijk is dat je hen hierbij vertrouwen, de juiste ontwikkelopdrachten, een goede begeleider en de juiste aandacht geeft. Werkstap biedt deze structuur van huis uit en dat helpt in het ontwikkelproces.  De voorbeelden zijn:

  • Tijdens een diagnosegesprek bleek dat een kandidaat eerder problemen zou moeten kunnen aankaarten. Daar hebben we een aantal passende werkopdrachten voor kunnen selecteren, aan de hand waarvan deze kandidaat heeft geleerd zelf een monteur te bellen als hij vermoedt dat er iets mis is met zijn machine. Terwijl het daarvoor nog weleens zo was dat de machine stuk werd afgeleverd aan het einde van de dag, en de werkleiding dit dan zelf moest oplossen.
  • Een andere kandidaat die (mede door zijn autisme) moeite had met het stellen van vragen. Het is in zijn werk de bedoeling dat je iedere week je machine schoonmaakt in een wasstraat. Je krijgt daarvoor een muntje van de werkgever. Dit muntje durfde de kandidaat niet te vragen en daarom betaalde hij dit zelf. Om dit te veranderen hebben we simpelweg de WO “vragen durven stellen” ingezet. Zijn opdracht was om wekelijks om dit muntje te vragen. Dat heeft hij op deze manier leren doen. Dit lijkt een kleine stap, maar voor hem is dat al super spannend en het succes was dan ook inspirerend voor iedereen.
  • Een derde voorbeeld was dat een kandidaat niet beschikte over een goed CV. Ik heb hem door de WO van Werkstap uit laten zoeken wat er in een CV hoort te staan door onderzoek te doen op internet en in zijn omgeving hulp te vragen. Deze man had een super goed CV gemaakt, waarmee hij ook direct werd uitgenodigd op gesprek bij de Gemeente waar hij een werkervaringsplek had. En hij is aangenomen.